Οι γενέθλιες όψεις που έχει ο καθένας από εμάς στον προσωπικό αστρολογικό του χάρτη, δείχνουν τις τάσεις δημιουργίας περιστατικών, σχέσεων, προσωπικής διαδρομής και ως εκ τούτου και τη δημιουργία αντίστοιχων πεποιθήσεων (θετικών και αρνητικών).
Ένα από τα πιο σημαντικά οφέλη, λοιπόν, του να επισκεφτεί κάποιος έναν Αστρολόγο και να έχει μια ανάλυση του προσωπικού του χάρτη, είναι η «αναγνώριση» της προέλευσης της κάθε πεποίθησης. Την ίδια στιγμή είναι εξίσου σημαντικό να μελετηθούν εις βάθος αυτές οι «απαιτητικές» γενέθλιες όψεις, ώστε να μπορέσει ο ενδιαφερόμενος να φέρει στο συνειδητό επίπεδο αρνητικές πεποιθήσεις που λειτουργούν ως αυτόματος πιλότος στη ζωή του και εν συνεχεία, να μετατρέψει αυτές τις αρνητικές πεποιθήσεις σε θετικές, σύμφωνα και με τη δυναμική των εμπλεκόμενων πλανητών.
Πώς είναι να είναι θαμπωμένος ο Ήλιος σου από τον Ποσειδώνα;
Δεν έχεις ξεκάθαρη εικόνα για το ποιος είσαι και ποιος είναι ο προορισμός σου.
Εξαπατώντας τον εαυτό μου , δεν αναγκάζομαι να δω ποιος είμαι
κι έτσι βιώνω έναν αέναο κύκλο ψευδαισθήσεων.* Ο πιο σημαντικός ρόλος της ζωής μου είναι να μάθω να είμαι Αληθινός.
Πολύ κοντινή είναι και η ενέργεια του να έχεις γενέθλια όψη Άρη/Ποσειδώνα. Η δράση σου, η αποφασιστικότητα σου «βαλτώνουν» στα νερά του Ποσειδώνα.
Θολώνοντας τα νερά (μου) αποφεύγω την ευθύνη των πράξεων μου.
Όλη αυτή η ανάγκη για κρύψιμο οδηγεί σ’εξάντληση στο τέλος.* Η δράση μου είναι καθαρή, στέρεη και στοχευμένη.
Το να είναι η γενέθλια Αφροδίτη σου σε «ομηρία» στα χέρια του Κρόνου είναι επίσης ένας καθημερινός αγώνας να μάθεις την αξία σου.
Δεν αξίζω να με αγαπούν.
Εδώ η αγάπη, τα χρήματα έρχονται με την ωριμότητα και νιώθεις πάντα ότι έχεις έλλειψη.
Αναγνωρίζοντας την αξία μου συνειδητοποιώ ότι έχω ό,τι ακριβώς χρειάζομαι.
Η Σελήνη σε απαιτητική όψη με τον Ουρανό δείχνει ότι η μητέρα υπήρξε πηγή σοκ για το παιδί, μπορεί να ήταν εκκεντρική.
Βρίσκομαι διαρκώς σε μια υπερδιέγερση και τάση να σπάω συναισθηματικούς δεσμούς.
Ο άνθρωπος χρειάζεται να μάθει να διαχειρίζεται την εξαντλητικά εναλλασόμενη συναισθηματική του κατάσταση.
Δίνω τον απαραίτητο χρόνο στη ψυχή μου να βιώσει κάθε συναίσθημα και είμαι ασφαλής μέσα στην Αλλαγή.
Καταλαβαίνουμε, επομένως, ότι οι πεποιθήσεις μας αυτές θυμίζουν έναν κάκτο, μας αναγκάζουν να ζούμε χωρίς πολύ νερό (συναίσθημα) και τ΄αγκάθια του πονάνε πρώτα εμάς τους ίδιους και εν συνεχεία όποιον μας πλησιάζει.
Στο χέρι μας είναι να γεμίσει ο κάκτος μας λουλούδια!
Ας προσπαθήσουμε άλλη μια φορά.
…και το ταξίδι συνεχίζεται!
