Στο βιβλίο «Ήττα – με τη φωνή της κόρης μου», η Ρένα Πέτρου φέρνει στο φως ένα σπάνιο τεκμήριο ζωής: το χειρόγραφο ημερολόγιο του πατέρα της. Μια ιδιωτική μαρτυρία μετατρέπεται σε δημόσιο ντοκουμέντο μνήμης, όπου η προσωπική διαδρομή ενός ανθρώπου συναντά τη μεγάλη Ιστορία του τόπου.
Το ημερολόγιο καταγράφει με απλότητα και ακρίβεια τη ζωή ενός ανθρώπου που έζησε την Κατοχή, τον Εμφύλιο, την πείνα, τον ξεριζωμό και τη σκληρή καθημερινότητα μιας εποχής χωρίς καμία ωραιοποίηση. Κι όμως, μέσα σε αυτές τις σελίδες αναδύεται μια βαθιά ανθρώπινη αξιοπρέπεια, μια ήσυχη δύναμη επιβίωσης, μια στάση ζωής.
Η συνάντηση της συγγραφέως με το χειρόγραφο του πατέρα της υπήρξε ταυτόχρονα ανακάλυψη και επανένωση. Ανακάλυψη στοιχείων της προσωπικότητάς του που δεν πρόλαβε να γνωρίσει — αφού τον έχασε μόλις στα δεκατέσσερά της χρόνια — και επανένωση σε ένα βαθύτερο επίπεδο, μέσα από τη γραφή του.
Η ίδια στάθηκε απέναντι στο κείμενο με διπλό ρόλο: κόρη και επιμελήτρια. Με συνειδητή επιλογή, δεν παρενέβη στο κείμενο, δεν άλλαξε ούτε μία λέξη. Το μόνο που έκανε ήταν να οργανώσει το υλικό σε κεφάλαια, αφήνοντας τη φωνή του πατέρα να ακουστεί αυτούσια. Όχι από απόσταση, αλλά από σεβασμό. Όπως η ίδια σημειώνει, «δεν μπήκα μέσα στο κείμενο· στάθηκα δίπλα του».
Ο τίτλος «Ήττα» γεννήθηκε από δικό της ποίημα και δεν επιλέχθηκε τυχαία. Διαβάζοντας το ημερολόγιο, ένιωσε ότι ο πατέρας της ηττήθηκε από τις συνθήκες, από τις απώλειες, από την Ιστορία, από τον πρόωρο θάνατο. Κι όμως, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου γίνεται φανερό ότι δεν ηττήθηκε ούτε στιγμή ως άνθρωπος. Η ήττα εδώ δεν είναι παραίτηση· είναι η σιωπηλή νίκη της αξιοπρέπειας.
Η αφήγηση παραμένει λιτή, καθαρή, χωρίς συναισθηματικές υπερβολές. Κι ακριβώς γι’ αυτό συγκλονιστική. Οι αξίες της απλότητας, του μόχθου και της αγάπης διατρέχουν το βιβλίο ως θεμέλια επιβίωσης. Σε μια εποχή ταχύτητας, θορύβου και υλισμού, η συγγραφέας πιστεύει ότι αυτές οι «παλιές» αξίες είναι ίσως το μοναδικό αντίβαρο που μπορεί να κρατήσει τον άνθρωπο άνθρωπο.
Το ημερολόγιο βρισκόταν στα χέρια της εδώ και χρόνια. Το είχε διαβάσει πολλές φορές. Όμως μόνο τώρα, στην ηλικία των πενήντα, ένιωσε ότι ήρθε η στιγμή να το δημοσιοποιήσει. Όχι από νοσταλγία, αλλά από αίσθημα ευθύνης. Γιατί, όπως γράφει, «η μνήμη δεν είναι πράξη νοσταλγίας· είναι πράξη ευθύνης».
Κλείνοντας το βιβλίο, αυτό που θα ήθελε να νιώσει ο αναγνώστης δεν είναι απλώς συγκίνηση, αλλά δικαίωση: ότι καμία ζωή δεν είναι μικρή ή ασήμαντη, ότι οι σκληρές συνθήκες διαμορφώνουν χαρακτήρες και ότι μέσα στις πιο δύσκολες εποχές γεννιούνται οι πιο αληθινές ανθρώπινες ιστορίες.
Το «Ήττα – με τη φωνή της κόρης μου» δεν είναι απλώς ένα βιβλίο μνήμης. Είναι μια γέφυρα ανάμεσα στις γενιές. Ένα τεκμήριο ζωής. Και μια σιωπηλή υπενθύμιση ότι η Ιστορία γράφεται πρώτα απ’ όλα στις ζωές των ανθρώπων.
👤 Βιογραφικό αρθρογράφου:
Η Ρένα Πέτρου είναι απόφοιτη Παιδαγωγικών Σπουδών και Διοίκησης Επιχειρήσεων και δραστηριοποιείται στον χώρο της εκπαίδευσης από το 1995. Με πολυετή εμπειρία στη διδασκαλία και στη διοίκηση εκπαιδευτικών μονάδων, έχει αφιερώσει την επαγγελματική της πορεία στην ουσιαστική παιδαγωγική στήριξη παιδιών και οικογενειών.
Παράλληλα, διατηρεί ενεργό ρόλο στα κοινά, υπηρετώντας ως Γενική Γραμματέας του Επιμορφωτικού Συλλόγου Νέας Μάκρης και ως υπεύθυνη της χορωδίας «Ηλιόπετρα», οργανώνει και στηρίζει συστηματικά δράσεις πολιτισμού και κοινωνικής ευαισθητοποίησης, ενός συλλόγου με αδιάκοπη παρουσία 50 ετών και σημαντική προσφορά στον αθλητισμό, τον πολιτισμό και τον εθελοντισμό.
Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή «ο καθρέφτης μου» καθώς και το βιβλίο «Ήττα», εκφράζοντας μέσα από τη γραφή τη βαθιά της αγάπη για τον άνθρωπο, την παιδεία και τον πολιτισμό.
Σήμερα κατέχει τη θέση της Διευθύντριας στο HELLO Νέας Μάκρης, όπου συνδυάζει τη διοικητική εμπειρία με τη βαθιά αγάπη της για την παιδαγωγική και τη διαμόρφωση αξιών στα παιδιά.
Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στον/στη δημιουργό. Το περιεχόμενο και οι εικόνες χρησιμοποιήθηκαν από το Hello Radio με την άδεια του/της δημιουργού. / All copyrights belong to the creator. The content and images were used by Hello Radio with the creator’s permission.
