Αν μου έλεγε κάποιος πριν από δύο χρόνια ότι θα τρέξω μαραθώνιο θα του έλεγα ότι σίγουρα έχει τρελαθεί. Πάντα μου άρεσε η γυμναστική και το τρέξιμο γιατί με κάνουν να νιώθω ελεύθερη, δυνατή και νομίζω είμαι εθισμένη στα όμορφα συναισθήματα που νιώθεις μετά την προπόνηση. Ο covid και ο εγκλεισμός με ώθησε να αυξήσω τα χιλιόμετρα που έτρεχα. Τότε ήταν οι πρώτες φορές που έτρεξα 10 και 15 χιλιόμετρα, ένιωσα την έξαψη και άρχισα να δίνω λίγο παραπάνω προσοχή στις προπονήσεις μου καθώς και στον εξοπλισμό. Άρχισα να φοράω καταγραφικό ρολόι, καλύτερα παπούτσια και να θέλω να γίνομαι καλύτερη. Η επιστροφή στην κανονικότητα έκανε πιο δύσκολο για μένα να προπονούμαι σε τέτοιες αποστάσεις, λόγω της τρέλας την καθημερινότητας, αλλά ήθελα να συνεχίσω να εξελίσσομαι.
Για τον μαραθώνιο μου μιλούσε με δέος ο σύντροφός μου από τότε που γνωριστήκαμε και όσο και αν μου άρεσε αυτό που άκουγα έλεγα ότι είναι κάτι πολύ μακρινό από εμένα. Την εγγραφή μου φέτος την έκανε ο σύντροφός μου όντας σίγουρος ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Έτσι λοιπόν ξεκίνησε ένα πολύ κουραστικό ταξίδι. Οι προπονήσεις ήταν δύσκολες, και σωματικά και ψυχολογικά. Έπρεπε να προπονούμαστε με ποικιλία. Μεγάλες αποστάσεις, ανηφόρες, κατηφόρες, σπριντ έπρεπε όλα να τα ενσωματώσουμε στο προπονητικό πρόγραμμα.
Δεν θα δώσω συγκεκριμένες συμβουλές, δεν έχω άλλωστε τις απαραίτητες γνώσεις. Αυτό που εγώ θα προτείνω σε οποίον θέλει να το δοκιμάσει είναι να σέβεται το σώμα του, να το ακούει και να του δίνει χρόνο και για ξεκούραση γιατί και αυτή είναι σημαντική.
Φτάνοντας στην γραμμή της εκκίνησης τα συναισθήματα ήταν ανάμεικτα. Φόβος, άγχος, ανυπομονησία, ενθουσιασμός εναλλάσσονταν συνεχώς. Κουβαλούσαμε τζελάκια, salt sticks, μπάρες και ισοτονικά για να μας βοηθήσουν να πετύχουμε τον στόχο μας.. να τερματίσουμε. Ξεκινήσαμε αργά, υπερβολικά αργά και ίσως αυτή να ήταν και η πρώτη συμβουλή μου σε κάποιον που θα σκεφτόταν να τρέξει την μεγάλη απόσταση. Οι καιρικές συνθήκες δεν ήταν εύκολες, είχε πολλή υγρασία και βροχή. Ο κόσμος γύρω ήταν συγκινημένος, μας έδινε κλαδιά ελιάς, μας χειροκροτούσε και μας έδινε ευχές για καλό αγώνα και εύκολο τερματισμό.
Τα χιλιόμετρα περνούσαν και στα μισά του αγώνα πίστεψα επιτέλους ότι μπορώ να τα καταφέρω. Παρόλα αυτά δεν άφησα τον εαυτό μου να ενθουσιαστεί. Τα τελευταία 7 χιλιόμετρα ήταν τα πιο δύσκολα καθώς η κούραση είχε πια καταβάλει το σώμα. Δεν έτρεχαν πια τα πόδια αλλά η ψύχη. Η στιγμή του τερματισμού ήταν πολύ συγκινητική για εμένα καθώς αποδείκνυα στον εαυτό μου ότι μπορώ να καταφέρω ότι βάλω στο μυαλό μου. Ότι οι στόχοι που βάζουμε μπορεί πολλές φορές να φαίνονται πολύ μεγαλύτεροι ακόμα και από εμάς τους ίδιους αλλά με λίγο πίστη και ακολουθώντας ένα πρόγραμμα μπορούμε να τα καταφέρουμε.
Ο στόχος μου εδώ δεν είναι κάνω έναν μαραθώνιο να φαίνεται σαν κάτι απλό και να το παρουσιάσω σαν κάτι που ο καθένας μπορεί να το κάνει χωρίς προπόνηση ή πρόγραμμα. Δεν είμαι επίσης η κατάλληλη για να δώσω προπονητικές ή διατροφικές συμβουλές.
Περνώντας όμως μέσα από αυτή την εμπειρία κατάλαβα ότι είναι πάρα πολύ σημαντική η διατροφή, η ενυδάτωση, η ξεκούραση και η στήριξη από αγαπημένα πρόσωπα και πριν και κατά την διάρκεια και μετά το τέλος του αγώνα. Αποτελεί μια πάρα πολύ δύσκολη εμπειρία αλλά αυτά που σου δίνει κάνει κάθε βήμα της διαδρομής να αξίζει.
👤 Βιογραφικό αρθρογράφου:
Η Αγγελική Κακαγή είναι φυσικοθεραπεύτρια. Είναι, επίσης, δασκάλα γιόγκα και πιλάτες. Έχει εκπαιδευτεί στον βελονισμό, καθώς και στην άσκηση κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης και της λοχείας. Εργάζεται στο χώρο της φυσικοθεραπείας πάνω από μια δεκαετία με εμπειρία σε διαφορετικά κέντρα και έχει 5ετη εμπειρία στο χώρο της ευεξίας. Μέσα από την δουλεία της θέλει να βοηθάει τους ανθρώπους να νιώθουν καλύτερα σωματικά και ψυχικά. Τα χόμπι της είναι η γυμναστική, το διάβασμα και οι τέχνες. Λατρεύει τα ταξίδια και τον καλό καφέ!
Το μότο της: «Once a year, go someplace you’ve never been before», δηλαδή «Μια φορά τον χρόνο πήγαινε κάπου που δεν έχεις ξαναπάει» του Δαλαί Λάμα.
Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στον/στη δημιουργό. Το περιεχόμενο και οι εικόνες χρησιμοποιήθηκαν από το Hello Radio με την άδεια του/της δημιουργού. / All copyrights belong to the creator. The content and images were used by Hello Radio with the creator’s permission.
