Ταξιδεύοντας μέσα σε δεκάδες μεθόδους διδασκαλίας ανά τον χρόνο, από την πιο παραδοσιακή, όπου ο καθηγητής ήταν ο απόλυτος άρχων της τάξης και το τρίπτυχο αντιγραφή -ορθογραφία- ασκήσεις γραμματικής επαναλαμβανόταν αέναα, στην επικοινωνιακή με μοναδικό άξονα τα προφορικά, ως την ψηφιακή, ένα στοίχημα για τους καθηγητές που έπρεπε να μάθουμε από την αρχή έναν ολόκληρο κόσμο τεχνολογίας με άπειρες δυνατότητες, ένα ερώτημα γεννήθηκε μέσα μου: τελικά χρειάζεται πια να μαθαίνουμε ξένες γλώσσες, όταν είναι τόσο εύκολο να συνεννοηθούμε πλέον με συνεχώς αυξανόμενα εργαλεία;
Η απάντηση που έδωσε λιγότερο το μυαλό μου και περισσότερο η καρδιά μου, είναι ΝΑΙ.
Γιατί η γλώσσα δεν είναι μόνο λέξεις, η γλώσσα είναι καλλιέργεια, επικοινωνία, πολιτισμός .
Γιατί όταν μιλάς μια ξένη γλώσσα με κάποιον για τον οποίο είναι μητρική του, δημιουργείς μια σχέση, κάνεις χιούμορ , χτίζεις εμπιστοσύνη και δείχνεις σεβασμό. Καταλαβαίνεις την κουλτούρα και την νοοτροπία του, δεν ανταλλάσσεις απλά πληροφορίες.
Γιατί μπορείς να διαβάσεις ένα βιβλίο, να δεις μια ταινία, να ξεναγηθείς σε έναν τόπο κατανοώντας σε βάθος και χωρίς την αλλοίωση που αναπόφευκτα περιέχει η μετάφραση .
Γιατί μπορείς να διαπραγματευτείς σε εμπορικές συναλλαγές και σε επαγγελματικά ταξίδια , να προσαρμοστείς αμέσως σε σπουδές στο εξωτερικό και να ταξιδεύεις με αυτοπεποίθηση κι όχι συνεχώς φοβούμενος μήπως κλείσει το κινητό ή δεν έχεις δεδομένα.
Μα το σπουδαιότερο για μένα, είναι ότι οι γλώσσες ανοίγουν νέους ορίζοντες στο μυαλό των ανθρώπων και ειδικά των νέων που διαμορφώνουν τον χαρακτήρα τους μέσα από αυτές. Είναι το ισχυρότερο όπλο κατά της ξενοφοβίας και του ρατσισμού, το κλειδί για να νιώσουμε πόσα κοινά σημεία έχουμε με αυτούς που ζουν στις άλλες χώρες και πόσο μοιραζόμαστε τις ίδιες χαρές και τις ίδιες ανησυχίες .
Για όλα αυτά πιστεύω ότι η εκμάθηση μίας ή ακόμα καλύτερα , πολλών γλωσσών, σημαίνει δημιουργία και προσωπική ανάπτυξη και αυτό είναι εκείνο που θα πρέπει πρώτα και πάνω απ’ όλα να καλλιεργούμε στους μαθητές μας, την περιέργεια και τη χαρά να μάθουν.
* * *
Est-ce que cela vaut la peine d’apprendre des langues étrangères à l’ère de Google Translate et de l’ IA?
En voyageant à travers des dizaines de méthodes d’enseignement au fil du temps, de la plus traditionnelle , où l’enseignant était le maître absolu de la classe et le triptyque copie-orthographe-exercices de grammaire se répétait sans cesse, à la méthode communicative axée uniquement sur l’oral, jusqu’à la méthode numérique, un défi pour les enseignants qui ont dû apprendre à nouveau un monde entier de technologie avec des possibilités infinies, une question est née en moi : finalement, devons-nous encore apprendre des langues étrangères, quand il est si facile de communiquer maintenant avec des outils de plus en plus nombreux ?
La réponse que j’ai donnée, en suivant plus mon cœur que ma tête , c’est OUI .
Parce que la langue n’est pas seulement des mots, la langue est culture, communication, civilisation.
Parce que lorsqu’ on parle une langue étrangère avec quelqu’un pour qui c’est sa langue maternelle, on crée une relation, on fait de l’humour, on établit la confiance et on montre du respect. On comprend la culture et la mentalité de l’autre, on n’échange pas simplement des informations.
Parce qu’ on peut lire un livre, regarder un film, se promener dans un lieu en comprenant en profondeur et sans la distorsion que contient inévitablement la traduction. Parce qu’on peut négocier des transactions commerciales et des voyages professionnels, s’ adapter immédiatement à des études à l’étranger et voyager avec confiance et non pas en étant constamment inquiet de manquer de batterie ou de données.
Mais le plus important pour moi, c’est que les langues ouvrent de nouveaux horizons dans l’esprit des gens et surtout des jeunes qui forment leur caractère à travers elles. C’est l’arme la plus puissante contre la xénophobie et le racisme, la clé pour ressentir combien de points communs nous avons avec ceux qui vivent dans d’autres pays et combien nous partageons les mêmes joies et les mêmes inquiétudes.
Pour toutes ces raisons, je crois que l’apprentissage d’une ou mieux encore, de plusieurs langues, signifie création et développement personnel et c’est cela que nous devons cultiver avant tout chez nos élèves, la curiosité et la joie d’apprendre.
👤 Βιογραφικό αρθρογράφου:
Μαρία Μπαζαίου Καθηγήτρια Γαλλικής γλώσσας στο Hello Χολαργού
Η Μαρία Μπαζαίου εργάζεται στο Hello Χολαργού εδώ και τρία χρόνια. Διδάσκει Γαλλικά, έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές της στο ΕΚΠΑ και παρακολουθήσει πλήθος επιμορφώσεων και σεμιναρίων στην Ελλάδα και την Γαλλία. Έχει συνεργαστεί με πολλά φροντιστήρια και για επτά χρόνια δούλεψε σαν αναπληρώτρια στο Δημόσιο. Αγαπάει πάρα πολύ τη δουλειά της και θεωρεί ότι η συνταγή της επιτυχίας για κάθε καθηγητή είναι η συνεχής κατάρτιση πάνω στις μεθόδους διδασκαλίας και τα νέα εργαλεία που μας προσφέρονται, όμως, πρώτα και πάνω απ’ όλα, η αγάπη για τα παιδιά και τη διδασκαλία.
Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στον/στη δημιουργό. Το περιεχόμενο και οι εικόνες χρησιμοποιήθηκαν από το Hello Radio με την άδεια του/της δημιουργού. / All copyrights belong to the creator. The content and images were used by Hello Radio with the creator’s permission.
