Ο κορμός αποτελείται από ένα σύνολο μυών. Αυτοί είναι:
1. οι κοιλιακοί
2. οι μυς που βρίσκονται γύρω από την σπονδυλική στήλη από το ύψος των ωμοπλατών μέχρι τους γλουτούς
3. οι ίδιοι οι γλουτιαίοι
4. οι μυς του ισχίου
5. το διάφραγμα
6. το πυελικό έδαφος.
Οι λειτουργίες του κορμού είναι:
a) η μεταφορά δύναμης μεταξύ των χεριών και των ποδιών
b) Η προετοιμασία της κίνησης
c) Η σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης
d) Και η υποστήριξη φορτίων
Οπότε είναι κατανοητό από τα παραπάνω ότι ο κορμός πρακτικά λειτουργεί σαν βάση του συστήματος κίνησης.
Αυτή η βάση σταθερότητας βασίζεται σε 3 συστήματα που αλληλοεξαρτώνται:
• Την παθητική σταθεροποίηση που παρέχεται από τα οστά και τους συνδέσμους
• Την ενεργητική σταθεροποίηση που παρέχεται από τους μυς
• Και την νευρομυϊκή συναρμογή. Αυτό είναι η ικανότητα του εγκεφάλου να κινεί τους μυς μας έγκαιρα και με ασφάλεια. Ενεργοποιεί δηλαδή τους κατάλληλους μυς την σωστή στιγμή ώστε να κινούμαστε χωρίς τραυματισμούς.
Οι έρευνες έχουν παρατηρήσει αλλοιώσεις στον χρόνο αντίδρασης και στον έλεγχο των μυών σε άτομα με τραυματισμούς και χρόνιους πόνους.
Οπότε αφήνοντας στην άκρη την θεωρία τελικά μπορεί ένας δυνατός κορμός να μειώσει τους τραυματισμούς;
Η υπάρχουσα βιβλιογραφία δεν συνδέει άρρηκτα την αδυναμία του κορμού με οποιοδήποτε τραυματισμό. Ωστόσο οι έρευνες αποδεικνύουν ότι η σωστή ενδυνάμωση του κορμού δημιουργεί μια σταθερή βάση για τα άκρα και βελτιώνει τον νευρομυϊκό έλεγχο. Οι Bliven και Anderson (2013) απέδειξαν ότι κάθε 1 μοίρα σφάλματος στον έλεγχο του κορμού αυξάνει τον κίνδυνο τραυματισμού του γόνατος έως και 2,9 φορές. Ταυτόχρονα και οι Bliven και Anderson (2013) και ο Lupowitz et al (2023) δείχνουν ότι ελλείμματα στον έλεγχο του κορμού οδήγησαν σε τραυματισμούς των κάτω άκρων (ρήξη προσθίου χιαστού, θλάσεις και κακώσεις συνδέσμων). Σε αυτό που καταλήγουν οι έρευνες όμως είναι η σταθερότητα του κορμού δεν είναι μόνο η απλή μυϊκή δύναμη αλλά ένα σύνθετο πολυπαραγοντικό σύστημα που απαιτεί την ενδυνάμωση όλων των μυλων του κορμού, την βελτίωση της ισορροπίας και την νευρομυϊκή εκπαίδευση.
Το μοντέλο που παρουσίασαν και τα δυο άρθρα είχε 4 βασικές φάσεις εξέλιξης:
Προσωπική μου άποψη είναι οτι παρόλο που η ενδυνάμωση του κορμού δεν είναι πανακεία και λύση για την αποφυγή όλων των τραυματισμών ταυτόχρονα προσφέρει ακόμα ένα ακόμα τρόπο να εξασφαλίσουμε καλύτερη υγεία και ευήμερία του σωματός μας.
🔗 Βιβλιογραφία – Πηγές:
Buckthorpe, M., & Della Villa, F. (2023). Optimising the late-stage rehabilitation and return-to-sport training and testing process after ACL reconstruction. International Journal of Sports Physical Therapy, 18(4), 1040–1058. https://doi.org/10.26603/001c.84525
Hewett, T. E., Di Stasi, S. L., & Myer, G. D. (2013). Current concepts for injury prevention in athletes after anterior cruciate ligament reconstruction. Sports Health, 5(2), 146–152. https://doi.org/10.1177/1941738113481200
👤 Βιογραφικό αρθρογράφου:
Η Αγγελική Κακαγή είναι φυσικοθεραπεύτρια. Είναι, επίσης, δασκάλα γιόγκα και πιλάτες. Έχει εκπαιδευτεί στον βελονισμό, καθώς και στην άσκηση κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης και της λοχείας. Εργάζεται στο χώρο της φυσικοθεραπείας πάνω από μια δεκαετία με εμπειρία σε διαφορετικά κέντρα και έχει 5ετη εμπειρία στο χώρο της ευεξίας. Μέσα από την δουλεία της θέλει να βοηθάει τους ανθρώπους να νιώθουν καλύτερα σωματικά και ψυχικά. Τα χόμπι της είναι η γυμναστική, το διάβασμα και οι τέχνες. Λατρεύει τα ταξίδια και τον καλό καφέ!
Το μότο της: «Once a year, go someplace you’ve never been before», δηλαδή «Μια φορά τον χρόνο πήγαινε κάπου που δεν έχεις ξαναπάει» του Δαλαί Λάμα.
Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στον/στη δημιουργό. Το περιεχόμενο και οι εικόνες χρησιμοποιήθηκαν από το Hello Radio με την άδεια του/της δημιουργού. / All copyrights belong to the creator. The content and images were used by Hello Radio with the creator’s permission.
