Τα παιδιά έβρισκαν ανέκαθεν τρόπους να εκφράσουν τις σκέψεις τους και τα συναισθήματά τους. Ένας από τους τρόπους αυτούς είναι και η ζωγραφική αλλιώς παιδικό σχέδιο. Η ζωγραφική είναι έμφυτη τάση του ανθρώπου.
Ωστόσο, τι συμβαίνει σήμερα με το παιδικό σχέδιο; Παρατηρείται η τάση ανάλυσης των σχεδίων των παιδιών για να προκύψουν διαγνώσεις ή να δοθούν απαντήσεις σχετικά με τη διάθεση του παιδιού.
Ας στοχαστούμε όμως… Αυτή η διαδικασία πρέπει να γίνεται; Τι χρειάζεται να γνωρίζουν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί σχετικά με το παιδικό σχέδιο; Αρχικά, ως παιδικό σχέδιο δεν ορίζονται οι έτοιμες χρωμοσελίδες και τα περιγράμματα που δίνονται στα παιδιά. Αντιθέτως, αφενός παρεμποδίζουν την παιδική φαντασία και δημιουργικότητα κι αφετέρου αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα στη δημιουργία εγκεφαλικών συνάψεων. Στην συνέχεια, είναι σημαντικό να αναφέρουμε πως καλό είναι να αφήνουμε το παιδί ελεύθερο να εκφραστεί μέσα από τη ζωγραφιά του χωρίς να του υποδεικνύουμε σχέδια και χρώματα που θα χρησιμοποίησει.
Τα παιδιά μεγαλύτερων τάξεων μπορεί να επιλέξουν να συνοδεύσουν τη ζωγραφιά με κάποιο κείμενο, το οποίο να έχει ορθογραφικά λάθη. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν είναι οφέλιμο να γίνει η οποιαδήποτε διόρθωση. Παρατηρούμε τα λάθη και τα συζητάμε με το παιδί σε δεύτερο χρόνο, κατά προτίμηση την ώρα της μελέτης.
Ακόμη, δεν σημειώνουμε για κανένα λόγο το σχέδιο του παιδιού τόσο με λέξεις, όσο και με την προσθήκη επιπλέον σχεδίων και χρωμάτων. Αυτό μπορεί να προκαλέσει συναισθήματα αυτο-υποτίμησης στο παιδί αφού είναι πολύ πιθανό να σκεφτεί πως δεν τα καταφέρνει για αυτό παρεμβαίνει κάποιος άλλος στο έργο του.
Τέλος, οι ζωγραφιές του παιδιού είναι η αντίληψή του για τα πράγματα και τις καταστάσεις της καθημερινής ζωής και του κόσμου. Εντούτοις, δεν αποτελούν την ίδια την πραγματικότητα κι επομένως δεν χρειάζεται να σχολιαστούν αρνητικά, να κατακριθούν και να χρησιμοποιηθούν για τη διεξαγωγή διαγνώσεων κι αξιολογήσεων.
Κλείνοντας, τα παιδιά ζωγραφίζουν για να εκφραστούν δημιουργικά και να εκτονωθούν. Είναι σημαντικό να αφήνονται ελεύθερα στη διαδικασία αυτή. Εμείς οφείλουμε ως γονείς κι εκπαιδευτικοί να βρισκόμαστε δίπλα στα παιδιά και με διάθεση ενεργητικής ακρόασης να τα αφουγκραζόμαστε και να συζητάμε ανοικτά μαζί τους. Με τον τρόπο αυτό, θα διαμορφώσουν προσωπικότητα και χαρακτήρα με τον οποίο θα παρατηρούν τόσο τα θετικά όσο και τα αρνητικά συναισθήματα τους και θα είναι σε θέση να τα διαχειριστούν.
Οι άνωθι πληροφορίες προήλθαν από πανεπιστημιακές διαλέξεις της καθηγήτριας του ΠΤΔΕ του ΕΚΠΑ Ηρώς Μυλωνάκου-Κεκέ.
👤 Βιογραφικό αρθρογράφου:
Η Δέσποινα Μπανιτσιώτη είναι απόφοιτη του Παιδαγωγικού Τμήματος Αθηνών και συνεργάζεται με το Hello Νέου Κόσμου ως δασκάλα μελέτης και Αγγλικών.
Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στον/στη δημιουργό. Το περιεχόμενο και οι εικόνες χρησιμοποιήθηκαν από το Hello Radio με την άδεια του/της δημιουργού. / All copyrights belong to the creator. The content and images were used by Hello Radio with the creator’s permission.
