Όλοι οι άνθρωποι, λιγότερο ή περισσότερο, ζουν ένα δράμα, πόσο μάλλον οι ερωτευμένοι. Όμως, ακόμα πιο πολύ οι πληγωμένοι που «φτύνουν μία μία τις πίκρες στο χώμα, καταπίνουν τα δάκρυα και σκουπίζουν τα μάτια». Ένα δράμα που μάλλον παίζεται κεκλεισμένων των θυρών και μόνο ο εκάστοτε πρωταγωνιστής καταλαβαίνει τον ρόλο του, αφού είναι και ο μοναδικός θεατής. Η ποιήτρια Αγιούπα Χρυσάνθου Κωνσταντίνου στη δεύτερη ποιητική της συλλογή, η οποία φέρει τον τίτλο Κεκλεισμένων, στο ποίημά της «Πέντε κι ένα λεπτό» μπορεί να δίνει μια αλλιώτικη, υπερρεαλιστική παράσταση με τη μαρκίζα απ’ έξω να γράφει κεκλεισμένων των θυρών, αλλά τα ποιήματά της τα εναποθέτει στο χαρτί αφήνοντας ανοιχτή την πόρτα και προσκαλώντας τους αναγνώστες να παρακολουθήσουν ελεύθερα τα σπαρακτικά μονόπρακτά της, τους εσωτερικούς μονολόγους της.
Η ποιήτρια, λοιπόν, σε αυτήν την άκρως συναισθηματική και ενίοτε συγκινητική ποιητική συλλογή καταθέτει ποιήματα που αφορούν κυρίως τον ανεκπλήρωτο έρωτα. Σχεδόν κάθε ποίημά της είναι μια καταβύθιση στα εσώψυχά της. Ωστόσο, τα συναισθήματα δε δίνονται απλώς, δημιουργούνται, προκαλούνται. Δε γίνεται μια στείρα συναισθηματολογία. Το σκοτάδι, η νύχτα, η σκιά, η βροχή, η μυρωδιά των σάπιων φύλλων, η θάλασσα, το φεγγάρι, οι λέξεις και η σιωπή –και όχι μόνο– γίνονται τα μέσα έκφρασης του εσωτερικού της κόσμου και τον αποτυπώνουν με έναν εύληπτο τρόπο. Σάμπως αυτός δεν είναι και ο υπέρτατος σκοπός των ποιητών; Το μοίρασμα και η μετουσίωση του προσωπικού σε καθολικό;
Μέσα από την ανάλογη περιρρέουσα ατμόσφαιρα που δημιουργείται, την αμεσότητα που επιτυγχάνεται με τη χρήση του α΄ και β΄ προσώπου, καθώς και την έλλειψη πομπώδους ύφους, με την απλότητα δηλαδή, η ποιήτρια επιτρέπει την ταύτιση στον αναγνώστη. Τον αφήνει να δει και να βιώσει και ο ίδιος όχι μόνο τη μοναξιά, όχι μόνο τις αναμνήσεις του αγαπημένου προσώπου και την αίσθηση της απουσίας του, όχι μόνο τον πόνο που σημαίνει και το παράπονο που κρύβει ο ανεκπλήρωτος έρωτας, αλλά και την αιώνια, υπερβατική και ολοκληρωτική αγάπη. Πέραν αυτού, όμως, άλλοτε έρχεται να του δώσει συμβουλές και να τον προειδοποιήσει. Έτσι, δε λείπει και η φιλοσοφική διάθεση, κάτι που εμπλουτίζει τη συλλογή και την κάνει να ξεφεύγει από τη σφαίρα του αμιγώς ερωτικού περιεχομένου. Εξάλλου, όλα τα ποιήματα έχουν το στοιχείο της ενδοσκόπησης, αλλά τουλάχιστον σε μερικά από αυτά είναι περισσότερο έκδηλο. Δε λείπει ένα ποίημα και για τη μάνα, καθώς και μερικά τάνκα και χαϊκού ποικίλης θεματολογίας.
Τα ποιήματα έχουν στοιχειοθετηθεί με τέτοιον τρόπο, ώστε από το σκοτάδι της νύχτας να προχωράμε στο φως της ημέρας, από τον χειμώνα στην άνοιξη, στην αναγέννηση, στη λύτρωση, στο χρώμα και στο χαμόγελο. Τέτοια περάσματα εύχομαι να έχει και η ίδια η ποιήτρια στη ζωή της, όπως και όλοι οι άνθρωποι!
Κεκλεισμένων, Αγιούπα Χρυσάνθου Κωνσταντίνου
Ανεμώνες
Πάντα άνθιζαν ανεμώνες
μες στους χειμώνες μου
για να γλυκαίνουν τα σκοτάδια μου.
Γι’ αυτό κι εγώ αγαπάω
το γαλάζιο, το μοβ και το άσπρο…
Έδιναν χρώμα στο μουντό της σιωπής μου,
μιας σιωπής κραυγής.
Το γλυκό θρόισμά τους
μου μηνούσε την ελπίδα
και πως η άνοιξη δεν αργεί…
(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Αγιούπα Χρυσάνθου Κωνσταντίνου
Βιογραφικό:
Η Αγιούπα Χρυσάνθου Κωνσταντίνου γεννήθηκε στην Αγγλία από μητέρα Αγγλίδα και πατέρα Κύπριο. Μεγάλωσε στην Κύπρο. Σπούδασε Γλώσσες και Τourism in general. Τα τελευταία είκοσι τέσσερα χρόνια κατοικεί στη Λευκωσία με τον σύζυγο και τα δύο παιδιά της. Λατρεύει τη μουσική, τα ζώα και τα βιβλία. Είναι γεννημένη αναγνώστρια, αλλά ο μεγάλος της έρωτας είναι η ποίηση.
Συμμετείχε στο ποιητικό ανθολόγιο Ποιητών σταχυολογήματα της σελίδας «Του έρωτα το κόκκινο». Επίσης, συμμετείχε με δυο ποιήματά της στο Λογοτεχνικό Ημερολόγιο 2024 των εκδόσεων Κέφαλος. Με πέντε ποιήματά της συμμετέχει και στο ποιητικό ανθολόγιο της σελίδας «Του έρωτα το κόκκινο» που θα κυκλοφορήσει τον Μάιο του 2024. Ποιήματά της φιλοξενούνται σε διάφορες ιστοσελίδες, ιστολόγια και ομάδες στο διαδίκτυο, όπου επίσης έχουν γίνει αφιερώματα για την ίδια και τα ποιήματά της. Τον Απρίλιο του 2023 εξέδωσε την πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο Ανέμων αγκαλιά.
* Εάν επιθυμείτε να αποκτήσετε τη συλλογή, μπορείτε να έρθετε σε άμεση επαφή με την ίδια την ποιήτρια: https://www.facebook.com/ayuba.constantinou
👤 Βιογραφικό αρθρογράφου:
Ο Γιώργος Τσιβελέκος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1997. Έχει σπουδάσει Κοινωνιολογία με κατεύθυνση Εγκληματολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και έχει κάνει μεταπτυχιακό στο αντικείμενο της Δημιουργικής Γραφής του τομέα Λογοτεχνίας και Γλωσσολογίας στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο με τη σύμπραξη του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Για δύο χρόνια διετέλεσε μέλος της οργανωτικής επιτροπής των σεμιναρίων «Έγκλημα και Κινηματογράφος» του Εργαστηρίου Αστεακής Εγκληματολογίας. Επαγγελματικά ασχολείται με μια χειρωνακτική εργασία και την επιμέλεια-διόρθωση βιβλίων.
Ποιήματα, διηγήματα, καθώς και τρία από τα βιβλία του έχουν διακριθεί και βραβευθεί σε έγκριτους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Με τα διηγήματα «Άγγελος με διαβολικό χαμόγελο» (The dark legends of the world, Διάνοια, 2024), «Μια λέξη… χίλιες εικόνες» (Μια εικόνα… 2.000 λέξεις, ΧΕΝ Παιανίας, 2024), «Απρίλιος 2037 μ.Χ.» (Στιγμές έμπνευσης, τόμος Ι, Κέφαλος, 2024) και «Η κληρονομιά» (Ταξίδια από χαρτί, Skillbox, 2019), καθώς επίσης και με το χριστουγεννιάτικο παραμύθι «Μόνος στο σπίτι τα Χριστούγεννα» (Η ανθολογία των Χριστουγέννων, τόμος Ι, Κέφαλος, 2023) έχει συμμετάσχει σε ανθολογίες. Κατά καιρούς, δημοσιεύονται ποιήματα και άρθρα του σε διάφορους ιστότοπους, όπως το blog των εκδόσεων Γλαύκα και το Hello Radio, όπου είναι και μέλος της κριτικής επιτροπής των μαθητικών διαγωνισμών που διοργανώνονται. Το Official Music Video «Η πιο όμορφη εικόνα» έχει σαν κατακλείδα το ομώνυμο ποίημά του. Επίσης, στο YouTube κυκλοφορούν τραγούδια σε στίχους δικούς του
(https://youtube.com/@giwrgos_tsivelekos?si=CTHm0fRVSFOOxbFr).
Εργογραφία:
• Το παιδί μέσα μου, Αυτοέκδοση, 2025
• Ο μικρός δασοφύλακας, Κέφαλος, 2024
• Παραμένων έρωτας, Sueño Books, 2024
• Ποιήματα σαν μπονσάι / 192 χαϊκού + 8 τάνκα, Sueño Books, 2023
• Οι τρεις μικροί Άι Βασίληδες, Ελκυστής, 2022
• Έρως νικημένε μάχαν, Οσελότος, 2022
• Ο επιμένων έρωτας νικά, Οσελότος, 2021.
Το μότο του: «Όταν σε ρωτούν προς τα πού γέρνει η βάρκα, “ισορροπεί”, να λες, να παίρνεις το μέρος της μέσα σου θάλασσας».
Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στον/στη δημιουργό. Το περιεχόμενο και οι εικόνες χρησιμοποιήθηκαν από το Hello Radio με την άδεια του/της δημιουργού. / All copyrights belong to the creator. The content and images were used by Hello Radio with the creator’s permission.
Post Views: 210
